Trejding politika

Gadi mi se politička scena u Srbiji!!! Prosto ne znam da li su mi ogavniji političari koji nam prodaju praznu slamu ili njihovi „pasionirani birači“ koji ih danas pljuju, sutra u zvezde kuju, onako, kako kad dune vetar. E dragi moji roditelji i svi vi koji tako kukate od plate do plate, TAKO STE HTELI. Ljudi, hteli ste promene, samo, sledeći put dodajte i klauzulu kakve tačno promene želite i šta ste spremni da menjate za njih.

Dobro, dojadio vam autoritarni kralj, pa dovedoste Tita da vas vodi kroz samoupravu radnog naroda. navukli ste ular komunizma zarad boljeg života i višeg standarda-dooobrooo, barem se živelo lepo. Stvarno se živelo lepo, svi smo bili jednoumni manuelci koji su jednom platom mogli da priušte solidno letovanje. Titov skandinavsko-komunistički ideal je spolja izgledao neprikosnoveno, ali ispod toga se krila njegova moćna ruka koja je strogo kontrolisala i kažnjavala svakog ko bi se oglušio o njegove naredbe (kroz Goli Otok je prošlo oko 50 000 ljudi, OZNA sve dozna). Biće da ste imali sve, ali ne i slobodu izbora. U vašim crvenim rečnicima stojalo je prazno mesto gde je trebalo da piše IZBOR.

Prežalili ste vi vašeg Tita, doživotnog maršala, pa su vas oni koji su došli na njegovo mesto (doduše, bila je to mizerna šaka kompleksaša-Milošević, Tuđman, Izetbegović-koji su delovali u senci Tita) u želji da sustignu svog ideološkog tvorca naterali da se koljete međusobno kao najgora stoka, što ste vi sa zadovoljstvom prihvatili kao cilj. Nove kvazi-pičvajz državice sa svojim kreaturama od političara su od nas stvorile nešto gore od glinenih golubova-dobili smo rat, bedu i razaranje. Hteli smo svoju slobodnu misao, a ne da neki Skorojević Praziluković meni kroji programsku šemu splačinama o patriotizmu!!! Ako je patriotizam poginuti za svoju zemlju, izvoli, predvodi me da umrem za nju.

No, preživeli smo, kao bubašvabe, i sankcije, i bombardovanje, verovatno jer smo čekali da zajedno s bombama padne i po koja slobodna misao pored JUL-ovih i SPS-ovih propagandnih spotova. Eeeee, u novi milenijum smo zakoračili s DOS-om, kada se sve činilo da će doći na svoje mesto....ali o problemu danas u drugom nekom blogu...

Da li je bolje da budeš politički neslobodan, ćutiš i živiš sasvim solidno, ili da laješ na sve strane, jer imaš svoje mišljenje, a da smišljaš kako da preživiš ovaj mesec? Ovo je pitanje koje treba da nas muči, možda i više od onoga šta je starije, koka ili jaje, jer uskoro nećemo imati ni jedno ni drugo da se time okupiramo. Sami smo to dozvolili, sad kukamo za Titom, u nekim ekstremnim slučajevima možete čuti kako se kuka i za Miloševićem!

Da se ja pitam, ja bih propagandu DS-a nazvao „jer ste nas vi hteli“, ima najviše istine u tome, mi smo ih doveli, ali mi ih možemo istim kukama i motikama kojima smo ih doveli i da ih skinemo, ali koga bismo onda postavili? Radikale, da nas zaviju u srednji vek ili još koje da se nakradu ako nisu do sad? No, šta smo sad spremni da menjamo za novu garnituru vlasti-sladak život smo menjali, teritoriju nam sami svojataju...ostaje jedino ovaj vazduh iznad glave da prodam da bi se i moj glas možda čuo.

Ah ta trejding politika,  sa njom uvek treba čitati sitna slova na kraju ugovora.

 

Hiperprodukcija gladnih

“U Somaliji se očekuje „pomor“ 750 000 ljudi usled velikih suša.“ Kako na vas utiče ova rečenica? Pomislite li o gladnima u Somaliji ilil bilo gde u svetu dok razmišljate gde i šta jesti danas, dok neki čekaju na humanitarnu pomoć koja ne može da zadovolji ni najosnovnije potrebe. Da li ste poslali sms na 9009 i barem sa bednih 50 dinara pomogli gladnima u Africi? Ukoliko jeste, ipak imate dozu empatije, ali ukoliko niste, ništa mi ne preostaje nego da vas zamolim da ne čitate ovaj blog dalje, jer očito nemate onaj najosnovniji osećaj koji se zove saosećanje.

Zašto baš u Africi najviše gladnih, obolelih od side i siromašnih? Moja teorija je da su tokom toliko vekova Evropljani (i to oni sa Zapada) cedili afričke zemlje i na kraju im ostavili samo krš i kamen, posle toga su nastupili burni periodi dekolonizacije koji su neke zemlje zavile u crno do danas. Islamski fundamentalizam i razne paravojne organizacije stoje na putu humanitarnoj pomoći i samoj stabilnosti i ekonomiji afričkih zemalja (Somalija, Niger, Sudan...) Jeste, ulažu razvijene zemlje u afrički kontinent, ali onoliko i u ono što je njima potrebno, a pomoć stiže na kašičicu, i to uvek u poslednji čas. Umesto što im dajete po jedno parče ribe, bolje bi im bilo da ih nauče da pecaju, ali uvideli su perfidni Evropljani da je bolje poslati par profesionalnih pecaroša koji će uloviti tonu ribe, od koje će 999kg odneti svojoj matici, a samo kilogram ostaviti plebu.

Da li se neko bavio kalkulacijama koliko bi se hrane i opreme kupilo za Afriku kada bismo napravili poštenu preraspodelu novca? Na primer, tolika ulaganja u vojsku i nuklearni arsenal, a tolika pompa se diže oko svetskog mira. Zanima me koliko košta svečano otvaranje Olimpijskih igara ili nekog drugog sportskog takmičenja, i koliko bi se vakcina protiv dečije paralize moglo kupiti od tog novca, ili zbog čega 2 noge nekog Brazilca ili Engleza vrede i po nekoliko miliona funti i svi se utrkuju da te noge igraju za njihov tabor, dok život skoro milion dece sa Roga Afrike skoro i ne dotiče tu bogatu elitu sa Zapada. Kako je društvo uopšte dozvolila da takav sistem izvrnutih vrednosti živi?!?

Kažu da živimo u svetu hiperprodukcije, kada čovek i ne zna šta poseduje, kada proizvodi i mnogo više nego što mu je zaista potrebno. Ne slažem se u potpunosti sa ovim, jer je ta „hiperprodukcija“ skoncentrisana na evropski Zapad i SAD, dok slobodno mogu reći da ostatak planete polako tone u bedu. Ova preraspodela „dobara“ nas je dovela danas do toga da, recimo, u Norveškoj živite u siromaštvu ukoliko su vam primanja niža od 1500 evra (?!?), dok po mom mišljenju ta cifra nije ni zbir prosečnih plata svih zemalja Roga Afrike (Džibuti, Eritreja, Somalija, Etiopija). Ali, ipak se neke zemlje trude da nadomeste to raznim humanitarnim fondovima, ali opet to nije dovoljno da se ispravi kolonijalna nepravda koja će još dugo trajati na crnom kontinentu. Mnogo zemalja ćuti o gladnima, jer jednostavno nisu u njihovim sferama interesa, trenutno je bitnije spasiti poljuljanu američku privredu od kolapsa i debele Amerikance da izgube koju kilu, bitnije je sprečiti prljave američke tajne da isplivaju na Wikileaks-u, bitnije je koja će se zemlja dokopati libijske nafte, bitnije je čak i to što je Fabregas promenio klub, što je Arsenal izgubio 8 prema 2 od Mančestera!!!!! A gladni? Oni izgleda...jednostavno nisu bitni, njih treba spomenuti na kraju bloka „vesti iz sveta“, ili na kraju vremenske prognoze na Dnevniku u 19 i 30 u delu o vremenskim fenomenima u svetu.

Da ne bude da nisam lokal-patriota i da zanemarujem svoju zemlju, napomenuću da ni u Srbiji nije baš sve ružičasto, i ovde se svakim danom broj korisnika narodnih kuhinja sve više povećava. I Srbija ćuti o tome. Srbija predstavlja mikrosituaciju celog sveta, i sa slobodom mogu reći da jug Srbije ( ne Republika Kosovo aka AP Kosovo i Metohija, već Niš, Aleksinac, Bela Palanka, Pirot, Leskovac, Vranje, Dimitrovgrad i Bosilegrad) predstavlja Afriku, dok Beograd sa okolinom predstavlja onaj masni i debeli Zapad. Ni u srpskim medijima ne možete čuti glas gladnih, samo u emisiji Prva TV Exploziv (ali više kroz evazivni pristup i ljudsku priču) i u ponekom prilogu B 92 na kraju vesti.

I u Srbiji se ne opterećuju ovim problemom previše, skoro uopčte-bitniji su porazi srpskih fudbalera u Evropi (ne znam zašto uopšte trošimo novac na propalo-korumpiranu instituciju FSS), bitnije je u praznoj demagogiji sačuvati Kosovo u sastavu Srbije (takođe bespotrebno Ministarstvo za KiM, zašto nam je potrebno ministarstvo za stranu državu, gospodo političari?!?)...

Prosto je mnogo tema i u samoj Srbiji koje izbijaju na naslovne strane, a dok mi bijemo glavu hoćemo li se kvalifikovati na evropsko prvenstvo, i hoće li Kosovo prihvatiti naše uslove na sledećoj rundi pregovora Stefanović-Tahiri, svakih 10-ak minuta jedan život se ugasi usled neuhranjenosti. Toliko nas je zaglupeo sopstveni hedonizam i konformizam da me ne bi čudilo da neki dušebrižnici sa Zapada pošalju humanitarnu pomoć u vidu pilula za mršavljenje.

What do you believe?

For several days I had on my mind a picture of an acquaintance whom I met couple of days ago. He had a Chetnik Serbian folk hat on his head, he was known as a supporter of certain "anti-Semitic" ideas. I jokingly asked him whether he "changed sides", and with great pride in his voice, he answered that he is still “a nationalist”. I just laughed and went on ... there was no purpose to keep him a history lesson (since they have already done another in their interpretation) nor to explain the etymology of the word "nationalism" ...

We are born in a poor time, when the rust which has been in the society for years started defeating the red structure. Fifty years ago it was all ours, all of whom were brothers, they were all alike, and then everything collapsed overnight, and everyone wanted "something" that will call only "his" and indivisible. And then everything that was pushed under the carpet is out ... hate, aggression, desire that those around us suffer ...

I will not talk about who is guilty and who is the victim, it's not the point now. The point is that all these monstrous events are getting their final shape now, within us, who we were born then, and now hear stories about the brave soldiers who fought for us, which we owe to all who have shed their blood for the noble cause. A noble cause, "exterminate" the one who is not like you at all costs?? Kill the one who called you yesterday “brother” and together they stood under one flag, and now you fight against him like a puppet of phantom megalomaniacs?

This confused us, left us with nothing but to weigh all we know, but again, it is a double-edged sword-since there are  so many different stories, how do we know which is true? This reminded me of stories of freelancers who would take photos of a village in flames, and after, would sell the same image to both warring parties to make their own media through the clip as "beastly act of the other ones." Are clip-politician freelancers buying and selling us in the market of souls?

This is a time of transition and reconciliation of nations, when all admit their mistakes, but most do so by default the system-because the EU says so. Is there then true repentance in this, and so that we ourselves believe that some things were a mistake when neither our fathers nor the politicians are not recognizing them as such.

 And what is left then?

SUMMARY OF PAST:

1st Partisan-Yugoslavia bastion vs Greater Chetniks-killers and collaborators

2nd Capitalism is death vs Communism is milk and honey

3rd Long live Tito vs fraternity, unity-Yugoslavia

SUMMARY OF NOW:

 1st Partisans a faction of the Resistance vs The Chetniks as important factions of the resistance

 2nd Want it or not, capitalism is here vs Communism is outdated model

 3rd Democracy in its infancy vs Belgrade pashadom

When you weigh it all, it remains just that we should wonder whether we are Serbs? This appropriation of history which the Balkan nations do only further deepens the boundaries that have already been drawn by a granates of hatred. Appropriation of everything that can be usurped, now no one knows what belongs to whom, so the most logical possible conclusion-ALL IS NOBODY'S.

The main problem is in my opinion, I keep going back to the past with the moto "not to forget", but, I appeal on behalf of all victims, it is time to seal up some things and send them down the river of time, because this is the only way to heal all the scars that we young people today bear.

POINT: To look into the future, not to take past events and their ideology as the main principles, and to reach out to others, no matter how much harm we have done in the past because the future has time to make up for all the wrongs.